என் பதிவுகளை வாசிக்க வந்திருக்கும் உங்களுக்கு நன்றி.....படித்ததும் பதிவுகளை பற்றிய உங்கள் கருத்துக்களை சொல்லிவிட்டு செல்லுங்கள்.

Friday, February 10, 2012

34 நாம் அனைவரும் கேன்சர் நோயாளிகளே- ஒரு அதிர்ச்சியான உண்மை(நேசம் +யுடான்ஸ் இணைந்து வழங்கும் கதை)


"ச்சே....எப்படி இருந்த மனுசன் இப்படி எலும்பும், தோலுமா ஆகிட்டாரே?”

“ஆமாப்பா...வெள்ள வேட்டி, வெள்ள சட்டை போட்டுக்கு ரோட்டில் எறங்கி நடந்தாருன்னா சிங்கம் மாதிரி இருப்பாரு...இப்பப்பாரு, அவரு நடக்கவே ரெண்டுபேரு தேவைப்படுது. இதுதான் மனுசனுக்கு நேரங்கிறது. எல்லாம் அந்த பெரிய வியாதி பன்ற வேலை.”

இப்படி ஆளாளுக்கு பேசியபடியே போனர்கள், கேன்சரால் தன் இறுதி நாட்களை எண்ணிக்கொண்டிருக்கும் பரமசிவத்தை  நலம் விசாரிக்க வந்தவர்கள். அவர்களின் உரையாடல்களை காதில் வாங்கியபடி கண்ணீருடன் தன் தந்தையை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் பரமசிவத்தின் ஒரே மகன் சிவா. அவனின் நினைவுகள் பின்னோக்கி சென்றது.
===========

தளர்ந்த் நடையுடன் வீட்டிற்குள் நுழைந்த பரமசிவம் தன் மனைவியை அழைத்தார்.

“மீனாட்சி...மீனாட்சி”

அடுக்களையிலிருந்து ஓடி வந்த மீனாட்சி பரமசிவத்தை பார்த்ததும் அதிர்ந்தாள்.

”ஏங்க ஒரு மாதிரியா இருக்கீங்க? பஞ்சாயத்து பன்ன போன எடத்துல எதாவது பிரச்சினையா?”

“சே..சே..அதெல்லாம் ஒன்னுமில்லை. காலை பசியாறலையா? அதான் லேசா மயக்கமா இருக்கு”

“இதுக்குத்தான் காலைலயே சொன்னேன். எதாவது சாப்பிட்டுட்டு போங்கன்னு... நீங்கதான் கேக்காம கொள்ளாம போனீங்க”

“என்னடி பன்றது? எல்லாரும் நமக்கு வேண்டப்பட்ட பயலுக...இப்ப வந்திடலாமுன்னுதான் கூட்டிட்டு போனாய்ங்க...போன எடத்துல கொஞ்சம் நேரமாயிடுச்சு”

“யாரா இருந்தா என்னங்க.... ஒரு பத்து நிமிசம் இருந்து சாப்பிட்டுட்டு போனா என்ன குடியா மூழ்கப்போகுது? உங்களுக்குத்தான் ரெத்தக்கொதிப்பு, இனிப்பு நீருன்னு ஊருல இருக்க எல்லா வியாதியும் இருக்கே?... நேரத்துக்கு சாப்பிட்டாத்தான் மருந்து மாத்திரைன்னு போடலாம்”

”நீயே ஏலம் போடுவே போல....சரி..சரி... சாப்பாட்ட எடுத்துவையி, கை,காலை கழுவிட்டு வந்திடுறேன்...ஆமா, பய எங்கே?”

“சாப்பிட்டுட்டு...மேல டி.வி.,பாக்கறான்”

“கரண்டே இல்லையாம். இவன் மட்டும் எப்படி டி.வி.பாக்கறான்?”

”கரண்டு இல்லாட்டி ஏதாவது புக்கு குக்கு படிப்பான். இப்ப அதுவா முக்கியம்?... நீங்க வாங்க சாப்பிடலாம்.”

பரமசிவம் கை காலை கழுவிவிட்டு சாப்பாட்டு டேபிளில் உட்கார்ந்தவர் அப்படியே மயங்கி சரிந்தார்.

“அய்யய்யோ...சிவா....எறங்கிவாடா...உங்கப்பா மயக்கம் போட்டு விழுந்துட்டாரு” என்று அலறினாள் மீனாட்சி.
 மாடியில் இருந்து சிவா இறங்கி வந்தான். வீட்டில் கூட்டம் கூடியது. உடனே ஆம்புலன்ஸ் வரவழைக்கப்பட்டது.
மருத்துவமனைக்கு தூக்கிசெல்லப்பட்டார் பரமசிவம்.

=====================

ஹாஸ்பிடல்
மயக்கம் தெளிந்து எழுந்த பரமசிவம் வழக்கமாக மயக்கம் தெளிந்தப்பின் எல்லோரும் கேட்கும் கேள்வியையே இவரும் கேட்டார்.

”நான் எங்கே இருக்கேன்”

“ஆஸ்பத்திரில இருக்கீங்க...” என்றாள் மீனாட்சி

“நான் ஏன் இங்கே வந்தேன்?”

“வீட்ல சாப்பிட உக்காரும்போது மயக்கம்போட்டு விழுந்திட்டீங்க... நான் அப்பவே தலைதலையா அடிச்சுக்கிட்டேன். நேரத்துக்கு சாப்பிடுங்கன்னு..இப்பா என்னாச்சு பாத்தீங்களா?”

“அடடா விடுடி... நாந்தான் நல்லாருக்கேன்ல...அப்புறம் ஏன் இப்படி புலம்பறே?”

“ஏன் சொல்ல மாட்டீங்க”

அப்போது டாக்டர் உள்ளே நுழைந்தார்.

“வாங்க டாக்டர்” எழுந்து உட்கார முற்பட்டார் பரமசிவம்.

“பரவாயில்லை, படுத்துக்கங்க...” அருகில் நின்ற பரமசிவத்தின் மகன் சிவாவிடம் திரும்பி

“தம்பி... நீங்க?பேஷண்டுக்கு என்ன வேணும்?”

“நான அவரோட மகன். டாக்டர் எங்கப்பா உடம்புக்கு பயப்படும்படியா ஏதும் இல்லையே?”

“இப்போதைக்கு சொல்ல முடியாது. அவரோட பிளட் கொஞ்சம் குறைஞ்சிருக்கு.ஒரு யூனிட் பிளட் உடனடியா ஏத்தனும். உடனே ஏற்பாடு செய்ங்க.உங்களுக்கு பிளட் டோனர் யாரையாவது தெரியுமா?”

“சார்...எனக்கு யாரையும் தெரியாது. தேவைன்னா என் பிளட்ட எடுத்துக்கங்களேன்.”

“குட்.. நீங்க இப்ப லேப்புக்கு போயி பேஷண்ட் நேம் சொல்லி உங்க பிளட்டை கொடுத்திடுங்க.அவங்க அதை சுத்தம் செஞ்சு உங்க அப்பாவுக்கு ஏற்றிடுவாங்க.அப்படியே இன்னும் ரெண்டு யூனிட் பிளட்டுக்கு நான் ஏற்பாடு செய்ய சொல்றேன். பணத்தை கட்டிடுங்க. ஒரு வாரம் இருந்து பார்த்துக்கு போங்க”

“சரி...டாக்டர்”

சிவாவிடம் ரத்தம் எடுக்கப்பட்டு, பரமசிவத்திற்கு ஏற்றப்பட்டது.

====================

சில நாட்களுக்கு பின்...

“ நீங்கதானே பேஷண்ட்டோட பையன்?”
கேட்டபடியே உள்ளே நுழைந்தாள் நர்ஸ்

“ நான்தான் சிஸ்டர்”

”உங்களை டாக்டர் பார்க்கனும்ன்னு சொன்னாரு”

”ஒக்கே.. சிஸ்டர்””

==============


டாக்டர் அறை.....

“வாங்க தம்பி...உட்காருங்க”

“என்ன வரச்சொன்னதா”

“ஆமா.. உட்காருங்க”

“தம்பி உங்கப்பாவுக்கு உடம்புல ரத்தம் தங்கவே மாட்டேங்குது”

“சார்..”

“பதட்டப்படாம கேளுங்க....ஒரு ஆரோக்கியமான மனுசனுக்கு ஹீமோக்குளோபின் அளவு 13 மில்லி கிராமிலிருந்து 17 வரை இருக்கனும். அதுவே பெண்களா இருந்தா கொஞ்சம் குறையும். அது போல பிளேட்லெட்ஸ் கவுண்ட் ஒரு லட்சத்து நாற்பதாயிறத்திலிருந்து நாலு லட்சம் வரை இருக்கனும். இது எல்லாமே நல்ல ஆரோக்கியமான ஆளுங்களுக்கு. உங்கப்பாவுக்கு சரியான வயசு என்ன?”

“அறுபத்து நாலு”

”அப்படின்னா... நான் மேலே சொன்ன அளவுலேர்ந்து கொஞ்சம் குறையலாம். ஆனா, உங்கப்பாவுக்கு மூனு யூனிட் ரத்தம் போட்டும் எதுவுமே தங்க மாட்டேங்குது. நான் சொன்ன அளவிலேர்ந்து பாதி கூட ஏறல....இது எனக்கு கொஞ்சம் சந்தேகமா தெரிஞ்சிச்சு. உடனே, உக்கப்பாவோட பிளட் சாம்பிளை எடுத்து பெரிய லேப்பிற்கு அனுப்பியிருந்தேன். இன்னைக்கு காலைல தான் ரிசல்ட் வந்தது”

“என்னன்னு டாக்டர்.”

”கேன்சர்”

“டாக்டர்” அலறியேவிட்டான் சிவா...

“பொறுமையா நான் சொல்ற கேள்விகளுக்கெல்லாம் பதில் சொல்லிட்டு வாங்க... உங்க பரம்பரையில் வேறு யாருக்காவது கேன்சர் வந்திருக்கா?”

“அப்படி யாருக்கும் இல்லை சார்”

“சரி....எப்பவாவது உங்கப்பாவுக்கு ரத்தம் ஏற்றியிருக்கீங்களா?”

“இப்போதான் முதல் தடவை”

”அவருக்கு கெட்ட பழக்கம்ன்னு ஏதாவது... ஐ மீன் சிகரெட், பான் பராக், டொபொக்கோ, ஸ்னஃப்ன்னு”

“சிகரெட் மட்டும் பிடிப்பார்”

“எவ்வளவு நாளா இந்தப்பழக்கம் இருக்கு”

“அது... அவரு இருபது வயசிலேர்ந்து ஆரம்பிச்சுட்டதா ஒரு தடவை சொல்லிருக்கார்”

“நான் சொல்றதை கேட்டு அதிர்ச்சியடையக்கூடாது. இப்ப அவரு லாஸ்ட் ஸ்டேஜ்ல இருக்கார். இன்னும் கொஞ்ச நாளுக்குத்தான் அவர் உயிரோட இருப்பார்”

“டாக்டர்.....அப்படின்னா இதுக்கு மருந்துன்னு ஏதும் கிடையாதா?”

“இதுவரைக்கும் கண்டுபிடிக்கப்படலை....ஆனால் ஒன்னு ஆரம்பத்திலேயே கண்டுபிடிச்சிருந்தா கீமோதெரபி அதுஇதுன்னு ஏதாவது கொடுத்து பார்த்திருக்கலாம். இது டூலேட்”

“டாக்டர் ஒரு ஆறு மாசத்துக்கு ஒரு தடவை கம்ப்ளீட்டா பாடி செக்கப் செஞ்சுக்குவார் அப்பா.ஒரு நாலு மாசத்துக்கு முன்னாடி கூட செஞ்சாரு. அப்போ கூட இதை யாரும் சொல்லலியா?”

“கேன்சரை சுகர் மாதிரி சாதாரணமா கண்டுபிடிக்கமுடியாது. நான் இப்ப இன்னொரு அதிர்ச்சியான ஆச்சர்யமான உண்மையை சொல்றேன் கேளுங்க.. இந்த உலகத்துல பிறக்கிற எல்லாக்குழந்தையோடவும் ஒரு கேன்சர் செல்லும் கூடவே பிறக்கும். இப்ப உங்க உடம்பிலும், என் உடம்பிலும் ஒரு கேன்சர் செல் இருக்குது. அந்த வகையில் நாமெல்லாரும் கேன்சர் நோயாளிகளே...ஆனா, சிலருக்கு அந்த ஒரு செல் வளராமல் அப்படியே நின்று நாம் சாகும்போது அதுவும் செத்திடும். ஆனா சிலருக்கு அந்த செல் வளர்ந்து கேன்சரை ஃபார்ம் பண்ணிடும்.அந்த செல்ல வளர்க்கறதும்.வளர்க்காமல் அப்படியே விடுறதும் நம்ம கைலதான் இருக்கு”

“புரியல டாக்டர்”

“ தெளிவா சொல்றேன் கேளுங்க.... சிலருக்கு எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லாட்டி, அந்த செல் அப்படியே இருக்கும். சிலர் சிகரட், புகையிலை, பான் பராக், பொடின்னு அதற்கு உணவு போட்டு அந்த செல்லை வளர்த்திடுவாங்க.அப்படி வளரும் செல்தான் நம் உயிரையே காவு வாங்கிடுது, சிலருக்கு எந்த கெட்ட பழக்கமும் இல்லாமல் வருவதற்கும் காரணம் இருக்கு, ஜெனெடிக்கா அவங்க அப்பா, தாத்தான்னு யாருக்காவது இருந்திருக்கலாம்”

“இது ஏன் டாக்டர் சாதாரணமா பிளட் டெஸ்ட்ல தெரியறதில்லை?”

“நான் தான் ஏற்கனவே சொல்லிருக்கேனே? எல்லோருக்கும் இந்த செல் இருக்கும்ன்னு....சாதாரணமான டெஸ்ட்லேயே இது  தெரிஞ்சா அப்புறம் எல்லோரும் பயந்துடுவாங்க இல்லையா?”

“இதற்கு என்னதான் வழி?”

“ஒரு வழியும் இல்லை. தவறான பழக்க வழக்கங்கள் இல்லாமல் இருந்தாலே போதும். தப்பிச்சிக்கலாம். ஆனால் ஒரு மாற்று இருக்கு ஸ்டெம்செல்ன்னு பேரு... நம்ம தொப்புள் கொடிலேர்ந்து மருந்து தயாரிக்கறாங்க...ஆனாலும், அது யார்கிட்டேர்ந்து எடுக்கறாங்களோ அவங்களுக்கு மட்டுதான் செல்லும்.பரம்பரையா சிலருக்கு வரலாம்..இப்ப உங்கப்பாவுக்கு கேன்சர் இருப்பதால உங்களுக்கும் அது வரும் சாத்தியம் இருக்கு. இது உங்க பையனுக்கும் வரலாம். அப்படி வந்திடுமோன்னு பயப்படறவங்களுக்கு இந்த ஸ்டெம்செல் ஒரு வரப்பிரசாதம்ன்னு சொல்லலாம். இப்பவே தொப்புள்கொடியை எடுத்து சேமித்துவச்சிக்கலாம்.”

“இப்ப...எங்கப்பாவை காப்பாத்த வழியே இல்லியா””

“இல்லை. இனி நீங்க செய்ய வேண்டியதெல்லாம் அவரை ஒரு குழந்தைப்போல பார்த்துக்கறதுதான். அவரு இருக்க வரைக்கும் சந்தோஷமா இருந்துட்டு போகட்டும்.”

”டாக்டர்...இந்த வியாதி இருக்க விஷயம் எங்கப்பாவுக்கு தெரிய படுத்தலாமா?”

“அது பேசண்டோட மன நிலையை பொறுத்த விஷயம். சிலர் இதை சாதாரணமா எடுத்துக்கு ரொம்ப பக்குவமான மன நிலையில் இருப்பாங்க...சிலர்,  இப்படி ஆகிட்டதேன்னு ஏங்கியே கொஞ்சம் சீக்கிரம் செத்துப்போயிடுவாங்க”

“ரொம்ப நன்றி டாக்டர்...எப்ப டிஸ்சார்ஜ் செய்வீங்க”

“இப்ப வேணும்னாலும் நீங்க கூட்டிக்கு போகலாம்.”

===================

இப்படி நடந்ததை நினைத்துக்கொண்டிருந்த சிவாவின் நினைவுகளை மீனாட்சியின் குரல் கலைத்தது.

“அய்யய்யோ....என்னை விட்டு போயிட்டீங்களே”



++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

பின்குறிப்பு: உண்மை சம்பங்களின் அடிப்படையில் இந்தக்கதை எழுதப்பட்டது.


Post Comment

இதையும் படிக்கலாமே:


34 comments:

  1. அண்ணே..... படிக்கும்போதே மனசு கஷ்டமா இருக்கு....கதையின் மூலமா நல்ல கருத்து சொல்லி இருக்கீங்க....நாம்தான் அதை பின்பற்ற வேண்டும்..நன்றி

    ReplyDelete
    Replies
    1. இந்தக்கதை ஒரு உண்மை சம்பவங்களோடு கொஞ்சம் கற்பனையும் கலந்து எழுதப்பட்டது. அது யார் வாழ்வில் நடந்த கதை என்று நான் சொல்லி தெரியவேண்டியதில்லை உனக்கு.

      Delete
  2. அஸ்ஸலாமு அலைக்கும்...

    சகோதரர், தெளிவா பல விஷயங்களை சொல்லிருக்கீங்க. அல்ஹம்துலில்லாஹ். கேன்சர் என்பது எப்படியான சூழ்நிலையிலும் வரலாம். அதே நேரம், தவறான பழக்க வழக்கங்களினாலும் வர முடியும் என்று கூறப்படும் போது, நம் கையில் உள்ள அந்த பழக்கங்களையாவது தவிர்த்து கொள்வது நலம்.

    நன்றி...

    ReplyDelete
    Replies
    1. சலாம் சகோ....வருகைக்கு நன்றி.. சில தவிர்க்க முடிகிற விஷயங்களை தவிர்த்தால் நலம்.

      Delete
  3. புற்று நோய் விழிப்புணர்வு முயற்சிக்கு பாராட்டுக்கள்..

    ReplyDelete
    Replies
    1. தங்கள் வருகைக்கு நன்றி

      Delete
  4. அருமையான பதிவு.
    நன்றி.

    ReplyDelete
    Replies
    1. வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி அய்யா

      Delete
  5. நல்ல விழிப்புணர்வுக் கதை

    ReplyDelete
    Replies
    1. வருகைக்கும் கருத்துக்கும் நன்றி அய்யா

      Delete
  6. மனம் நெகிழ வைத்தது கதை ! போட்டியில் வெற்றி பெற வாழ்த்துக்கள் ! நன்றி நண்பரே !

    ReplyDelete
    Replies
    1. வருகைக்கு நன்றி நண்பரே

      Delete
  7. மன‌தை நெகிழ வைத்தது கதை. நன்று! உங்களின் வெற்றிக்கு மனமார்ந்த வாழ்த்துக்கள்!

    ReplyDelete
    Replies
    1. வெற்றிபெற வேண்டும் என்ற நோக்கில் இந்த கதையை எழுதவில்லை. நீண்ட நாட்களாக என் மனதில் இருந்த கரு இது. அதே நேரம் எனக்கு தெரிந்த சில விஷயங்களையும் அனுபவங்களையும் கோர்த்து எழுதியிருக்கிறேன். கேன்சர் பற்றி விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டாலே போதும்

      Delete
  8. Assalamu alikum bro!
    Arumaiyana vizhipunarvu pathivu!

    ReplyDelete
    Replies
    1. சலாம் சகோ.... வருகைக்கு நன்றி

      Delete
  9. மனதை கனக்கச் செய்த பதிவு.... நாம் ஒவ்வொருவரும் இது போன்ற கதையா நிச்சயம் கடந்து வந்தவர்களாகவே இருப்போம் என்று நினைக்கிறேன்.

    ReplyDelete
  10. சார். அருமையான கதை. மனதை நெகிழ வைத்தது. அதைவிட சூப்பரா ஒரு மேசேஜ் இருக்கு கதையில. அந்த மெடிக்கல் டிப்ஸ் அருமையிலும் அருமை. இந்தக் கதையை யாரும் தவறவிடவே கூடாது. நான் என் முகப்புத்தகத்தில் பகிர்கிறேன். நன்றி. வணக்கம்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. வருகைக்கு நன்றி நண்பரே..... முகப்புத்தகத்தில் பகிர்ந்தமைக்கும்

      Delete
  11. விழிப்புணர்வுக் கதை nice..

    ReplyDelete
    Replies
    1. வருகைக்கு நன்றி சகோ

      Delete
  12. மிகச்சிறந்த விழிப்புணர்வு பதிவு...கடைசி வரி மனதை உலுக்கிவிட்டது ....!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. வருகைக்கு நன்றி நண்பரே....

      Delete
  13. ஆண்கள் , சிக்ரேட், பான் என சாப்பிடுவது அது முதலே பிள்ளைகள் வளரும் போதே இந்த விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தனும் ,
    அதே போல் ஆண்கள் தஙக்ள் ஹிமோ குலோபின் அளவை எப்போதுமே சரி பார்ப்பதிலலை , ஹிமோ குளோபின் அளவு சரியாக இருந்தாலே மற்ற எல்லா வியாதிகளிலும் ஒரளவுக்கு விடுதலை பெறலாம்,

    நல்ல விழிப்புணர்வு தரும் உண்மை கதை,
    நானும் கேன்சர் விழிப்புணர்வுக்காக பதிவு எழுதி இருக்கேன். நேரம் கிடைத்தால் வந்து பார்க்கவும்.

    ReplyDelete
    Replies
    1. உண்மைதான் சகோ.... அவ்வப்போது ஹேமோகுளோபின் அளவை பரிசொதித்துக்கொள்வது நல்லது.

      Delete
  14. http://samaiyalattakaasam.blogspot.com/2011/11/blog-post_25.html
    இது முன்பு ஹிமோகுளோபின் பற்றி எழுதியது


    http://samaiyalattakaasam.blogspot.com/2012/02/blog-post_08.html
    இது கேன்சர் விழிப்புண்ர்வுக்காக

    ReplyDelete
  15. ASSALAMU ALAIKUM

    NALLA KARUTHUKKAL.NANTRI..INRAYA SAMAKALA NADAPPKAL PATRIYUM ELUTHALAMEY.
    ENRAYA DINAMANI EDITORIAL PADINKA.UNKAL KARUTHUKALAI ELUTHUNKA MR.KAZZALI. I AM A REGULAR READER OF YOUR SITE.

    HASAN GANI
    ALJUBAIL
    SAUDI ARABIA.
    NOTE : TAMIL TYPE PANRA MATHIRI ORU ERPADU SEINGA,..

    ReplyDelete
    Replies
    1. இன்றைய சமகால அரசியல் பற்றித்தான் அதிகம் எழுதுகிறேன். இந்த தளத்தை ரெகுலராக படிப்பதாக சொல்பவர் எப்படி இதை கவனிக்காமல் விட்டீர்

      Delete
  16. thank u sir ur good information...

    ReplyDelete
    Replies
    1. தங்களின் வருகைக்கு நன்றி நண்பரே...

      Delete
  17. A VERY GOOD MESSAGE. THIS IS MY FIRST TO THIS BLOG. I AM NOT ABLE TO WRITE IN TAMIL. ANY HOW, THANK YOU VERY MUCH

    V.K. MARIAPPAN, PONDICHERRY

    ReplyDelete

உங்கள் வாக்குகளை விட, உங்கள் வார்த்தைகளே எனக்கு முக்கியம். ஏனென்றால்...உங்கள் வார்த்தைகள் தானே ஒரு பதிவின் உண்மையான உரைகல்.....

இனிய உளவாக இன்னாத கூறல்
கனிஇருப்பக் காய்கவர்ந் தற்று.